Plaatjes laden...
Columns

Willy en René 65: nooit een sliding

Ze speelden tegen Eusebio. Ze wonnen. Ze gingen niet aan de kant voor Passarella. Cruijff had ze graag in zijn elftal. Ze kruisten de degens met Beckenbauer. Konden  op waardering rekenen van Pelé, die beide broers opnam in zijn lijst van 125 beste voetballers. René sprintte tegen Cabrini, Willy tegen Tardelli. Ze werden getraind door Michels en Rijvers. Deelden de kleedkamer met Jan van Beveren en Willy van der Kuijlen. Wonnen de UEFA Cup, en Willy zelfs de Europa Cup I. Willy en René van de Kerkhof waren spelers die op het allerhoogste wereldtoneel een hoofdrol speelden. En in al die wedstrijden, die vele honderden duels op het hoogste niveau, maakten René en Willy nooit een sliding.

Dat was misschien niet eens bewust, maar alles ging lopend bij de gebroeders. Hard lopend. Dat konden ze goed. René gooide de bal in de diepte, ging rennen en probeerde te scoren of voor te zetten. Combineren? Niet echt. René was een solist. Een goede, dat wel. Willy pakte ballen af. Veel ballen. Beter dan wie ook in de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Leverde ze vervolgens in bij Van der Kuijlen en dan ging Willy vaak diep. Een onderbelichte kwaliteit, die loopacties naar voren van de verdedigende middenvelder. Welke defensieve middenvelder van vandaag scoort zes tot acht goals per jaar? Willy deed dat.

Waren ze altijd even populair? Nee, dat niet. Met name René moest het nog weleens ontgelden. Zeker toen hij in 1975 nogal onbehouwen intrapte op Gerrie Mühren, die op de grond lag met de bal onder zich. Ajax-coach Rolink verklaarde doodleuk dat Mühren ‘klinisch dood’ was geweest, maar de Ajacied zelf zei naderhand dat er weinig aan de hand was geweest en dat hij na de wedstrijd zonder problemen met de ploeg in de bus naar Amsterdam was gereden. Wat niet wegnam dat René wekenlang ‘Kerkhof moordenaar’ door de stadions hoorde schallen. En ach, ja: ze deden opzienbarende dingen. In een televisiereclame in een rood-wit gestreept shirt op een tafel slaan en hard roepen: ‘Ik wil Bolletje!’ Een carnavalsplaat opnemen met de verheffende titel ‘Da hedde of da kredde’ (maar kopen kunde ’t nie). Het nummer was geschreven door Bassie en Adriaan. Die combinatie, dat af en toe clowneske, misschien was dat niet helemaal toeval.

René was een individualist, maar je kon op hem rekenen. Altijd dreigend, want altijd snel, altijd doelgericht. Niemand speelde graag tegen René, die van links en rechts even gevaarlijk was. Willy werd een ploegspeler. Niemand deed tevergeefs een beroep op hem. Snel, doortastend, altijd jagend op de bal. Iedereen had het lastig tegen Willy. Beiden waren vaste keuze op het WK 1978. René speelde één helft tijdens het WK 1974 (in de finale, toen hij de kreupele Rensenbrink verving). Willy speelde daar geen seconde. Stel je eens voor, het middenveld van Oranje had dat toernooi ook kunnen bestaan uit Willy van de Kerkhof, Willy van der Kuijlen en Gerrie Mühren. Wat een weelde. Geen haar minder dan Jansen-Neeskens-Van Hanegem. Wat ik u brom!

Vandaag worden Willy en René van de Kerkhof 65 jaar. De kans dat zij ooit nog die sliding zullen maken, neemt met de dag af. En dat harde lopen is ook wel een beetje passé. Maar voetbalmannen zijn en blijven ze in elke vezel van hun lichaam. Het gevoel om als tweeling samen 65 te worden, kopen kunde ’t nie. Da hedde of da kredde.

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.