Plaatjes laden...
Columns

Wereldrecord onderbrekingen

Door: Roberto Pennino

Zondag 18 september 1983 is een dag die bij de minder jonge voetballiefhebbers nog helder op het netvlies kan staan. Of idem in het gehoor kan liggen. Op die middag kwam er niets terecht van de ongetwijfeld zorgvuldig uitgekozen plaatjes die zoals altijd bij het programma Langs de Lijn de liveflitsen van de eredivisiewedstrijden muzikaal omlijstten. In een tijd dat het ontvangen van signalen op je smartphone nog tot het sciencefictiongenre behoorden, was je voor de actualiteit in het vaderlandse voetbal aangewezen op de radio. Je tunede in op Hilversum 2 en je ging er voor zitten.

Vanaf het begin van de tweede helft werd overgeschakeld naar mannen als Jaap Bax, Govert van Brakel, Leo Driessen en Bert Nederlof. Als je je ogen sloot, kon het stemgeluid van deze coryfeeën je meevoeren naar de wondere wereld van een hoorspel. Je stelde je aan de hand van de beschreven ontwikkelingen de meest fantastische beelden voor, die om 19.00 uur bij Studio Sport niet zelden heel anders overkwamen. En dan heb ik het nog niet eens over Theo Koomen die zoiets misschien wel als de beste kon, en het daarbij niet altijd heel nauw nam met de realiteit. Verder had je nog de noorderling Henk Kok die iedere wedstrijd van FC Groningen of SC Veendam door zijn droge maar kundige commentaar tot een soort Scandinavische ervaring maakte.

Wie de betreffende wedstrijden destijds live heeft verslagen weet ik niet meer, maar het werd een één-tweetje dat zijn weerga niet kende. In Kerkrade en Amsterdam gebeurde tijdens die tweede helft zo veel, dat men naar mijn smaak net zo goed had kunnen besluiten om de lijnen naar het Olympisch stadion en Kaalheide open te houden en de uitslagen van de andere wedstrijden aan het radiojournaal over te laten. Voor mij persoonlijk was het in ieder geval adembenemend. Roda JC was geografisch bepaald mijn favoriete club en Ajax maakte spannende tijden door met supertalenten als Jesper Olsen, Gerald Vanenburg en Marco van Basten in de gelederen.

In die memorabele tweede helft stroomden de doelpunten onophoudelijk via de ether bij mij binnen. De vijf Amsterdamse treffers die een spannende 3-2 voorsprong bij rust tegen het Feyenoord van Johan Cruijff uitbouwden tot een spectaculaire 8-2 afslachting, werden afgewisseld met liefst zeven treffers in Kerkrade, waar een reguliere 2-1 ruststand uitmondde in de tweede tienklapper van de middag: 7-3. De superlatieven met betrekking tot John Eriksen (vier doelpunten), Marco van Basten (drie doelpunten), Martin van Geel (twee doelpunten) en Jesper Olsen (twee doelpunten) klonken mij als muziek in de oren. En de scores liepen tussen de 61ste en de 84ste minuut uitzonderlijk gelijk op. Alleen het slotakkoord viel anders uit. Waar Van Basten de 8-2 aantekende, viel een minuut later de derde eretreffer van PEC Zwolle.

Het was sowieso een doelpuntenrijk weekend, want in totaal konden maar liefst 48 doelpunten genoteerd worden tijdens deze speelronde, weliswaar minder dan het algehele record uit het seizoen 1958-1959 (51 goals), maar niettemin indrukwekkend.
Wat me is bijgebleven is de repeterende verbazing van die middag. Weer een doelpunt en weer een, en weer een. Niet alleen werd zo ongeveer ieder plaatje onderbroken door een of meer goals, een druilerige zondagmiddag werd opgetild tot iets van mythische proporties. De gedachte die ik had toen ik na de laatste fluitsignalen de koptelefoon terzijde schoof, heeft anno 2015 nog niets aan geldigheid verloren. ‘Een middag als deze zal ik nooit meer meemaken’.

Half 3 uitverkocht
De 18 nummers van Half 3 zijn inmiddels niet meer verkrijgbaar.