Plaatjes laden...
Columns

Uit de kast

Door: Roberto Pennino

 

Het is in de voetbalwereld een groot goed: je hele leven bloedfanatiek supporter zijn van een en dezelfde club. Want zo’n door dik en dun geeft trouw en doorzettingsvermogen aan. Een houvast ook. En hoeveel zoeter smaakt succes niet na een aantal magere jaren? Vooropgesteld: ik heb daar respect voor. Tegen heug en meug je cluppie blijven steunen, ook al is het spel niet om aan te zien. Ga er maar aan staan. Alleen, en dit is voor mij het moment om uit de kast te komen: ik heb dat gewoon niet. Ik heb er jaren mee geworsteld, maar het moet een keer gezegd: ik ben als voetballiefhebber promiscue.

Opgegroeid in de Oostelijke Mijnstreek was ik als Heerlens jongetje natuurlijk voor Roda JC. Mijn helden waren Dick Nanninga en later John Eriksen. Maar ook toen al was ik niet eenkennig. Ajax met Ruud Krol als aanvoerder vond ik fascinerend. En toen Cruijff terugkwam in 1981 was dat een droom die uitkwam. In stadion Kaalheide zag en hoorde ik een keer volwassen mannen bij een ingooi verbaal tekeer gaan tegen de legendarische Nummer 14. Wat er allemaal geschreeuwd werd, weet ik niet meer. Maar ik begreep er geen jota van: dit was toch de beste Nederlandse voetballer aller tijden? Dan maakte het toch niet uit of hij wel of niet een Roda-shirt aan had? In de jaren tachtig werd mijn blikveld verder verruimd en werd ik net zo gegrepen door het Juventus van Platini als later door het grote Milan onder Sacchi. Terwijl ik tussendoor aan de buis gekluisterd zat wanneer het jonge Ajax onder Cruijff en het Real Madrid van Butragueno op televisie kwamen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het punt dat ik wil maken is dat ik, terugkijkend, altijd ben gegaan voor het aansprekende voetbal. Ik realiseer me dat er mensen zijn die neerbuigend zullen zeggen: ‘Jij bent een zondagskijker’. Maar wat is daar mis mee? Je hoeft toch geen supporter te zijn om van mooi en/of goed voetbal te houden? Ik kon de afgelopen jaren net zo genieten van Atletico Madrid als van Barcelona. Dit seizoen kijk ik likkebaardend naar Juventus en heb ik bovendien Ajax herontdekt. Vooral dat laatste kwam nogal onverwacht. Want het kleurloze spel de laatste jaren onder Frank de Boer kon ik niet aanzien. En bovendien viel er Europees geen enkele strijdvaardigheid te bespeuren. De vier behaalde landstitels zeiden me dan ook weinig. Maar nu staat er weer een jonge ploeg met technisch vernuft en strijdlust, een genot om naar te kijken. En dus heb ik, net als de ‘echte’ fans, genoten van de wedstrijden tegen Schalke en Lyon.

In de komende weken staan Juve en Ajax op de drempel van nieuwe successen en hoop ik vurig dat ze het in hun finales gaan redden. Maar eigenlijk is het herwonnen voetbalelan van de Amsterdammers het allerbelangrijkste, voor heel Nederland. Mijn clubtrouweloosheid zal menigeen tegen de borst stuiten, het zij zo. Ik schaam me er niet meer voor. Leven en laten leven. En daarom hoop ik dat Feyenoord komende zondag de landstitel alsnog pakt. Niet omdat ik tegen Ajax ben of iets met Feyenoord heb, maar omdat ik het de Rotterdamse supporters zo gun. Ik kan me er niks bij voorstellen maar het moet een enorme verlossing zijn om na 1999 eindelijk weer eens te kunnen zeggen: ‘Wij zijn kampioen van Nederland’. Dat is het enige nadeel van mijn bestaan als zondagskijker: de vreugde komt niet uit mijn tenen wanneer het team van mijn voorkeur een prijs pakt.

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.