Plaatjes laden...
Columns

Troostpoëzie

Door: Roberto Pennino

 

De vliegramp met de Braziliaanse club Chapecoense houdt de gemoederen natuurlijk over de hele wereld bezig. Hoe heeft het kunnen gebeuren? Zijn er verantwoordelijken aan te wijzen? Het zal wel. Of niet. Feit is dat het gebeurde nooit ongedaan kan worden gemaakt. De dood laat zich niet terugfluiten.

SupergaIn 1949 verongelukte een ander voetbalteam: Il Grande Torino. Achttien spelers van de regerend landskampioen van Italië vonden de dood vlak buiten Turijn, tegen de basiliek van Superga. De weersomstandigheden vormden de grote spelbreker: mistig, regenachtig en de piloot had het allemaal niet zien aankomen. De Milanese journalist Indro Montanelli zette op 5 mei 1949, onmiddellijk na de vliegramp, zijn gevoelens over de ramp als volgt op papier:

De helden zijn altijd onsterfelijk in de ogen van degenen die in hen geloven. En daarom geloven de jongetjes dat het elftal van Torino niet dood is, het is slechts onderweg…’

Montanelli leek zichzelf en zijn lezers te willen troosten met de gedachte dat de jongste fans hun voetbalhelden zouden blijven imiteren op de pleinen in de stad, en dat het voor hen weinig verschil zou maken dat die helden zelf geen bal meer konden aanraken. Ze zouden zich waarschijnlijk nog steeds Mazzola, Loik of Gabetto blijven noemen tot het moment waarop ze, ouder geworden, niet meer om de waarheid heen konden.

In Brazilië is de verslagenheid ongetwijfeld vergelijkbaar met die van ruim 67 jaar geleden in Italië. Ook bij de jeugdige supporters. De jongetjes en meisjes wier wereld met de collectieve dood van hun helden is ingestort. Verdriet is van alle tijden en de verslagenheid grijpt wild om zich heen bij een gebeurtenis als deze. Zonder aanziens des persoons. Want niet alleen degenen die het niet hebben overleefd zijn slachtoffers, ook hun familieleden, vrienden, kennissen en supporters zullen het litteken van de ramp altijd met zich meedragen.

Met het neerstorten van het vliegtuig zijn bovendien ook vele dromen in het niets opgelost. Boem, weg. Niet alleen het spelen van de Copa Sudamericana-finale is van de baan. Ook de individuele hoopjes en verwachtinkjes zijn meegesleurd in de val. En dan moet het moeilijkste nog komen. Want pas wanneer de gevallen helden zijn geëerd en de rouwboeketten zijn verwelkt, dringt de harde werkelijkheid van het dagelijkse leven echt volledig door.

Ook dit post mortem aspect heeft Montanelli prachtig verwoord. Want je kunt jezelf niet blijven ontzien met mooie gedachten over de overledenen.

‘Maar morgen al begint het onkruid te groeien op de graven van die achttien jonge atleten die een homerische, eeuwige, wonderbaarlijke jeugd leken te symboliseren.’

Hier past alleen nog stilte en respect voor iedereen die betrokken is bij de overleden spelers van Chapecoense. En een diepe buiging voor Montanelli die heeft laten zien dat journalistiek niet alleen om feitelijkheden draait, maar ook om gevoelens en menselijkheid. Zijn poëtische regels kunnen misschien ook anno 2016 mensen enige troost bieden.

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.