Plaatjes laden...
Columns

Perfect foutenfestival

Door: Roberto Pennino

 

Gelijkwaardige topteams stuwen elkaar op het veld naar grote hoogten. Tenminste, onder gunstige omstandigheden. Wie herinnert zich niet de epische WK-wedstrijden Italië-West-Duitsland (4-3, 1970), Brazilië-Italië (2-3, 1982) of Frankrijk-West-Duitsland (3-3, 1982)? Met scoreverlopen die je als kijker van de ene emotie in de andere lieten rollen. Winst en verlies tot aan het einde (90 minuten, 120 minuten of penalty’s) onzeker. In 1970 was ik nog niet geboren, maar de krakers uit 1982 heb ik live via de televisie gevolgd. En ik zal ze niet snel vergeten.

 
Het affiche Liverpool-Arsenal vorige week op Anfield, met aanvallend denkende toptrainers als Arsène Wenger en Jürgen Klopp aan de zijlijn, wekte in die zin ook verwachtingen. Het is even wat anders dan wanneer 22 vedetten onder de leiding van – ik noem even een dwarsstraat voor dubbel parkerende bussen – defensief ingestelde coaches als Rafael Benitez en José Mourinho met allerlei tactische opdrachten het veld in worden gestuurd. Maar zulke verwachtingen worden helaas zelden ingelost. Nu echter wel.

 
Veel liefhebbers roemen de recente 0-4 zege van Barcelona uit tegen Real Madrid als de perfecte wedstrijd van de laatste jaren. Natuurlijk heb ook ik genoten van de mooie acties, de verfijnde combinaties en de prachtig uitgespeelde doelpunten. Ik waardeer de schoonheid van die specifieke scenes, maar de film in z’n geheel was me te voorspelbaar. En dat had een duidelijke oorzaak: die avond in Estadio Bernabeu was er geen sprake  van gelijkwaardigheid. Het werd gaandeweg steeds meer kat-en-muis. Een eenzijdig scoreverloop is simpelweg niet sexy. Vraag dat maar aan de toeschouwers die Australië vijftien jaar geleden met 31-0 het arme Amerikaans-Samoa hebben zien ‘verslaan’. Records zijn leuk, zeker voor de fans van de winnaar, maar zo’n wedstrijd heeft op zichzelf natuurlijk niets om het lijf. Heen en weer gesleept worden tussen teams die het ene moment op winst staan maar enkele minuten later alweer aan de verliezende hand zijn, daar zit het ware voetbalplezier in. Over-en-weer gemaakte fouten, die leiden tot doelkansen, daar wil ik zo veel mogelijk van zien.

 
En nu behoort, op Premier League-niveau, Liverpool-Arsenal uit januari 2016 tot diezelfde categorie. Er zat alles in, behalve een rode kaart. En dat was maar goed ook; 11-tegen-10 had ook deze wedstrijd waarschijnlijk om zeep geholpen. Wat er wel in zat? Een moordend tempo (zeker het eerste half uur), fantastische combinaties, een regenachtig veld én een doelpunt in de laatste minuut voor de thuisclub. En het onontbeerlijke, afwisselende scoreverloop. De kers op de taart was de dolle vreugde bij Liverpool-trainer Klopp, die meteen na de late gelijkmaker van zijn ploeg aan een uitzinnige juichloop begon. Hoewel je, murw gebeukt door de veelheid aan nep-vreugde-uitingen van de laatste jaren, ook meteen kon denken: is dit wel authentiek? Is het geen act van de soms wat overdrijvende emo-Duitser?

 
Inmiddels heb ik Klopps extatische vreugde beeld-voor-beeld proberen te analyseren. Ik heb de man evenwel op geen enkel moment kunnen betrappen op een fractie van onoprechtheid. Gelukkig maar, want het is erg genoeg dat veel duurbetaalde voetbaltrainers soms menen dat ze goed moeten kunnen acteren om zichzelf staande te houden in de slangenkuil die voetbalwereld heet. Mijn aanvankelijke scepsis heeft aldus het veld moeten ruimen. Er is geen objectiveerbaar bewijs voor aanstellerij, en dus moet Klopp vrijuit gaan. Net zo vrij als zijn heerlijk ontwapenende rush in de regen. En het paste bij de wedstrijd, dat scheelt ook.

 
Daarmee werd mijn honger naar een spektakelwedstrijd eindelijk weer eens in alle opzichten gestild. Daar kan geen eenzijdige galapartij van Barcelona of Bayern München tegenop. Perfect voetbal leidt namelijk niet noodzakelijkerwijze tot een spectaculaire wedstrijd. Laten we hopen dat deze twee geweldige teams elkaar zullen treffen op 28 mei 2016 om de degens op het allerhoogste niveau met elkaar te kruisen. Ik teken voor een 5-4 uitslag na verlenging, winnaar onbelangrijk. Voor negen doelpunten zijn veel fouten nodig. Lijkt me perfect!

Half 3 uitverkocht
De 18 nummers van Half 3 zijn inmiddels niet meer verkrijgbaar.