Plaatjes laden...
Columns

Onuitwasbaar tastbaar

Door: Roberto Pennino

PenninoArgDe iconische beelden van de WK-finale 1978 hebben een onuitwisbare indruk gemaakt bij velen die het live hebben meegemaakt. Niet alleen de gelukkigen in het stadion, maar ook zij die via de televisie konden meegenieten, kunnen dat beamen. De tickertape, het verband van René van de Kerkhof en het protest ertegen van de Argentijnen, de snoeiharde overtredingen. De goal van Nanninga, de bal op de paal van Rensenbrink, de verlengingen. Het kon niet anders dan beklijven.

Maar soms heb je toch de herhaling van beelden nodig om het natuurlijke vervagingsproces van je herinneringen een halt toe te roepen. En als de laatste opfrissessie van het geheugen maar lang genoeg geleden is, kun je zowaar het idee krijgen dat je iets nieuws ontdekt op de overbekende beelden van weleer. Voor wie dit wil uitproberen: kijk eens naar een complete wedstrijd uit het verleden. Ik kan het aanbevelen. Zo heb ik de betreffende confrontatie Nederland-Argentinië inmiddels al een keer of wat integraal afgespeeld. Ondanks de voorkennis van de einduitslag heb ik dan een prachtavond. Daar kan menige film qua kijkgenot niet aan tippen. Een hoogwaardige combinatie van historisch drama en misdaad, overgoten met een niet te missen thrillersausje.

Recentelijk had ik een ontmoeting met de gebroeders Van de Kerkhof. Willy en René zouden op mijn verzoek iets meenemen waarvan ik vooraf tot mijn eigen verbazing kriebels in mijn buik had gekregen. Een met een Argentijnse wereldkampioen geruild shirt. Althans, als het goed was ‘hadden zij dat nog ergens thuis liggen’. Op internet vond ik een foto van René en Willy die in de chaos na het laatste fluitsignaal dekking hadden gezocht in een dug-out. Allebei met een Argentijns shirt aan. Maar de foto gaf niets weg over de voormalig eigenaars ervan. En dus bleef vooraf de vraag: met wie hadden ze destijds hun shirt geruild?

Het antwoord kwam al snel. René had niets meer kunnen vinden maar de omstandigheid dat Willy een tasje bij zich had, stemde me hoopvol. Daarna ging het snel. Toen het er eenmaal eruit gevist was, zag ik het meteen. Nummer 4. Ricardo Daniel Bertoni. De man die Nederland met zijn 3-1 het laatste restje hoop op de wereldtitel had ontnomen. Bij het zien van het rugnummer gingen mijn gedachten in een flits terug naar die 25ste juni in 1978. De reacties om mij heen na die 3-1. “Buitenspel!” werd er geroepen. “Overtreding!” Maar de treffer werd niet afgekeurd en dus ging ik niet veel later met een katterig gevoel naar bed.

Nu lag datzelfde stuk textiel dat Bertoni in die wedstrijd, bij die actie, had gedragen, voor me. Voor de grijp. Nog voordat ik het shirt aanraakte, zei Willy verontschuldigend. “Het enige jammere is dat hij gewassen is.” Maar dat maakte in mijn beleving niets uit. Gewassen of niet, de zweem van bloed, zweet en tranen lag in mijn ogen en neus nog steeds in dit shirt besloten. Welk merk wasmiddel had ook weer de slogan ‘Wast door en door schoon?’ Het ging hier niet op. Sommige dingen zijn onuitwasbaar.

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.