Plaatjes laden...
Columns

Mackie Messer

Ach, ik zie hem nog zo staan, volledig in trance bij de hem zo dierbare Dreigroschen Oper van Berthold Brecht. Mijn oude leraar Duits, de heer Visser, een fantastische man die er met zijn staccato ‘DERde naamval MEERvoud, Overal twee POten!’ garant voor stond dat ik nu, meer dan  dertig jaar later, nog altijd niet vergeten ben dat je in de derde naamval meervoud overal een ‘n’ moet schrijven. Bij elke beklemtoonde lettergreep tikte hij met de achterkant van een sleutel op zijn bureaublad.

Meneer Visser genoot van het muziekstuk met in de hoofdrol de misdadiger Mackie Messer, de wrede en sinistere antiheld. Talloze malen moest ik het aanhoren:

Und der Haifisch, der hat Zähne

Und die trägt er im Gesicht

Und der Mackie hat ein Messer

Doch das Messer sieht man nicht

GentileAls meneer Visser weer eens helemaal opging in de lotgevallen van Mackie, dwaalden mijn gedachten af naar die ene Italiaanse voetballer, die in de Squadra Azzurra en bij Juventus even hardvochtig en nietsontziend te werk ging als Mackie Messer. Claudio Gentile werd door de hele voetbalwereld met de nek aangekeken, maar ik vond het wel wat hebben: die man die zich volledig opofferde voor het ploegresultaat en deemoedig de schimpscheuten van het publiek en de pers incasseerde als een weliswaar niet prettig, maar onontkoombaar gevolg van zijn rol als vernietiger.

En natuurlijk, in een week waarin veelbezongen helden als Paolo Rossi (60) en Francesco Totti (40) ‘jubileumverjaardagen’ vieren en de speler van het mooiste juichen ooit, Marco Tardelli, 62 wordt, dreigt hij wat in in het niet te verdwijnen. Claudio Gentile, hij die zijn naam wel het minste eer aandeed van alle voetballers in de geschiedenis. Want aardig, nee: dat werd de mandekker-by-trade bepaald niet gevonden. Integendeel. Hij werd verfoeid, veracht, verketterd.

Vandaag wordt Claudio Gentile 63 jaar. De Mackie Messer van het internationale voetbal, wiens mes je niet zag maar die het, als het maar even nodig was, in het been van om het even welke tegenstander stak. Hij dreef op het WK 1982 Diego Maradona tot wanhoop. Maakte Zico het spelen zo goed als onmogelijk. Was Zbigniew Boniek in de halve finale niet geschorst geweest, had hij hetzelfde met de sterke Pool gedaan. En in de eindstrijd maakte hij Pierre Littbarski onzichtbaar. De voetbalwereld moest hem niet. Wat had je aan een speler die de mooiste voetballers het spelen belette? Daar zat toch niemand op te wachten?

De Messi’s en Ronaldo’s van deze tijd mogen zich gelukkig prijzen dat dit type mandekker uitgestorven is, ze zouden het niet eenvoudig hebben gehad. Claudio Gentile was een uiterst betrouwbare pijler onder alle successen van Juventus in de jaren zeventig en tachtig en een onmisbare schakel in de nationale ploeg. Misschien was het niet helemaal toevallig dat juist hij in de WK-finale van 1982 de uitzinnige Marco Tardelli na diens 2-0 en iconische juichren tot staan bracht. Geen ander had de op drift geraakte doelpuntenmaker te pakken kunnen krijgen. En ook niet vaak beschreven, maar wel waar: wie gaf de afgemeten voorzet bij het eerste doelpunt van Paolo Rossi in die wedstrijd?

Buon compleanno, Claudio!

 

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.