Plaatjes laden...
Columns

Johan 70: glanzend farewell

Door: Roberto Pennino

Morgen is het precies 70 jaar geleden dat Johan Cruijff werd geboren. In mijn vroegste jeugd waarde zijn naam als ongrijpbaar stof door mijn hoofd. En dat terwijl ik hem nooit had zien spelen. Niet lang na de desastreuze 0-8 tegen Bayern München (de enige keer dat ik hem live op tv had gezien) lag bij het plaatselijke postkantoor een Franstalig magazine in de schappen. Het moet de Onze of de Mondial geweest zijn. Ik kon er in ieder geval geen letter van lezen behalve natuurlijk dat ene woord: ‘Cruyff’. De magische aantrekkingskracht van de naam die ik zo vaak had gehoord in de bewonderende bewoordingen van de volwassenen die het geluk hadden gekend hem wel te zien voetballen. En soms ook in de afkeurende sfeer wanneer het woord ‘geldwolf’ viel. De pagina’s in het magazine toonden Cruijff in vele shirts. Dat van het grote Ajax en Oranje kon ik wel thuisbrengen, maar er waren ook andere bij die geen enkel belletje deden rinkelen. Eén foto is me altijd bijgebleven: Cruijff zwaaiend naar onzichtbare tribunes met op zijn shirt een beknopt overzicht van zijn grote internationale successen met Ajax: drie Europa Cups en de wereldbeker, hoewel ik die laatste toen nog niet herkende. Wat mij het meest fascineerde was zijn naam in witte letters op de rode baan. Hoe gaaf was dat: spelen met je eigen naam op de borst. De uitslag van die wedstrijd kende ik wel maar deed er niet toe. Dit prachtige beeld stond op zichzelf.

Vele jaren later had ik een interview met oud-Ajacied Wim Meutstege. Het ging geen moment over Cruijff totdat hij achteloos een doos met shirts tevoorschijn toverde. Toen ik het zag kreeg ik kippenvel: Wim had die afscheidswedstrijd meegespeeld en voor mijn neus lag ineens het tastbare bewijs daarvan. Een authentiek, glanzend exemplaar van wat mij als kind zo had geïmponeerd. Meutstege zag mijn blik en zei genereus: ‘Je mag hem wel even aantrekken, hoor.’ Dat liet ik me geen tweemaal zeggen. Waar ik alleen niet op had gerekend was de maat. Of de doorslaggevende factor mijn bierbuikje uit die tijd was of dat het shirt een keer te heet was gewassen, laat ik in het midden. Maar het kwam erop neer dat het me veel te strak zat. Ademen ging moeizaam, maar ja, je moet er wel wat voor over hebben om te worden vereeuwigd in zo’n relikwie. Het beeldbewijs was allerminst flatterend maar dat deerde me geen moment. Ik had het originele farewell-shirt mogen aantrekken.

Later mocht ik op verschillende momenten met Cruijff op de foto. Maar het shirt-moment staat zeker net zo hoog op de lijst van persoonlijke Cruijff herinneringen. Op zijn geboorte- en sterfdatum vechten de herinneringen van vele duizenden voetballiefhebbers aan hem om voorrang. Cruijff was nu eenmaal zo iemand over wie de anekdotes nooit uitgeput zullen raken. Definitiever dan het vaarwel van vorig jaar wordt het niet maar het farewell van 1978 staat in mijn beleving voor altijd symbool voor de grootsheid van Cruijff als voetballer.

Pennino Cruijff shirt 2    Pennino Cruijff shirt

 

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.