Plaatjes laden...
Columns

Het engeltje van Panucci

Door: Roberto Pennino

Wie de naam Christian Panucci hoort, zal waarschijnlijk het beeld voor zich zien van een uiterst geslaagde voetballer. Hij heeft immers veel prijzen gepakt in zijn carrière. Zowel in Italië (Milan en Roma) als in Spanje (Real Madrid) is zijn gewonnen (inter)nationale zilverwerk indrukwekkend te noemen. Een mooie voetballer bovendien, gezegend met een karakteristieke kop en steevast een elegante lok aan het voorhoofd geplakt. Zelfverzekerd en succesvol. Een jongen, geboren voor het voetbalgeluk. Tijdens de zomer van 1996 had het echter heel anders kunnen aflopen voor Christian d’Or. Het verhaal van wat er toen gebeurde in het leven van de elegante verdediger, leest als een sliding doors verhaal in twee bedrijven. Het wat-als script dat anno 2017 nog steeds voor een flinke laag kippenvel zorgt.

Wanneer Panucci in het voorjaar van 1996 in het shirt van Milan de scudetto wint met acht punten voorsprong op Juventus, staat hem een druk after season-programma te wachten. Gezien zijn prestaties en het feit dat hij twee jaar eerder onder bondscoach Arrigo Sacchi zijn debuut heeft gemaakt voor de Azzurri, ligt het in de lijn der verwachtingen dat Panucci wordt opgenomen in de selectie voor het EK dat in Engeland zal worden gespeeld. Maar Sacchi zit met onder meer Paolo Maldini, Alessandro Costacurta en diens naamgenoot Nesta ruim in de topverdedigers. Het bericht dat hij buiten de boot valt bij de vicewereldkampioen komt hard aan, maar tijd om te treuren is er niet. Panucci is immers wel opgeroepen voor de Azzurrini, het Italiaanse elftal onder 21 jaar, waarmee hij in 1994 al eens Europees kampioen werd. Samen met onder meer Gianluigi Buffon, Fabio Cannavaro en Francesco Totti mag de dan 23-jarige Panucci op herhaling. Het wordt een succes, de titel wordt op karakter geprolongeerd doordat Spanje (met in de gelederen Raul) in de finale na penalty’s wordt verslagen. Het mag dan niet het grotemannentoernooi zijn, succes smaakt altijd zoet, zeker in de wetenschap dat het seizoen nog altijd niet ten einde is.

Nadat het Italiaanse elftal zonder hem al in de eerste ronde van het EK roemloos is uitgeschakeld, kan Panucci zich opmaken voor een nieuwe uitdaging. Hij wordt tot aanvoerder gepromoveerd van het Italiaanse Olympisch team dat tijdens de Zomerspelen in het Amerikaanse Atlanta gaat voor goud. Er is echter één probleem: Panucci raakt in de voorbereiding op dat toernooi geblesseerd aan de knie, probeert nog aan te haken bij de groep, maar uiteindelijk eist het overvolle speelprogramma zijn tol. De knieproblemen beletten hem in actie te komen en gedesillusioneerd vertrekt hij onverrichterzake terug naar Italië. De jongeman die tot dat moment weinig tot geen echte tegenslag heeft gekend (behalve dan het missen van het EK in Engeland), heeft zijn Olympische droom wreed uiteen zien spatten.

Wanneer hij op 17 juli bij de luchthaven Newark arriveert, verneemt hij dat zijn bagage niet is meegekomen voor zijn geplande vervolgvlucht via Parijs naar Rome. Dat kan er ook nog wel bij. Maar dan keert het tij: een Alitalia-medewerker informeert hem dat hij zijn geplande vlucht kan omzetten in een directe vlucht naar Milaan. Dat scheelt een overstap en dus ook tijd. Op de valreep toch nog een meevallertje na het zo jammerlijk mislukte Olympische avontuur. Tijdens de vlucht probeert hij zijn blessurepech weg te redeneren, maar dat lukt hem slechts ten dele. De nasmaak blijft overwegend bitter. Eenmaal aangekomen in Milaan verneemt hij het tragische nieuws dat de Jumbo TWA-800, zijn oorspronkelijke vlucht, is gecrasht en dat daarbij alle 230 passagiers het leven hebben gelaten. De golden boy van het Italiaanse voetbal blijkt ook in het echte leven een engeltje op zijn schouder te hebben gehad. Als hij wel zou zijn geselecteerd door Sacchi had hij geen enkele connectie gehad met de rampvlucht. En ingeval de Alitalia-medewerker hem niet had ingelicht, zou hij dood zijn geweest. Zo kan het gaan in het leven.

Panucci’s rijke carrière eindigt op bijna 37-jarige leeftijd bij Parma en kent eigenlijk maar één echte sportieve teleurstelling: het missen van het WK 2006. Italië wordt in Duitsland wereldkampioen zonder hem omdat bondscoach Marcello Lippi, met wie hij in 1999 bij Internazionale veelvuldig in de clinch heeft gelegen, Panucci zonder uitleg buiten de selectie houdt. Zijn grootste geluk dateert van tien jaar eerder: de mazzel om te mogen blijven leven. Een lotsbeschikking die welbeschouwd meer waard is dan het goud van honderd wereldbokalen bij elkaar.

Half 3 ruimt op!
De resterende nummers van Half 3 zijn nu goedkoop te verkrijgen: € 4 per stuk, excl. verzendkosten

Bestel alle (14) nummers ineens voor € 50,00 excl. € 6,95 verzendkosten (buiten Nederland geldt ander verzendtarief)

De nummers 4, 5, 6 en 18 zijn uitverkocht.

U kunt uw bestelling plaatsen via de button Bestellen en in het vak 'Overige vragen/opmerkingen' laten weten welke editie(s) u wenst.

Aanbieding geldig zolang de voorraad strekt.